Op donderdag 18 juni 2026 verzamelden de mensen van Project ZWOL zich op de Dalmsholterweg in Giethmen, aan de rand van de Lemelerberg. Zij volgden vol belangstelling het schaapscheren van de Veluwse Heideschapen van Landschap Overijssel. Anne Marie doet verslag:
Om 05.30 uur stappen de Brabantse schapenscheerders, vader en zoon, in de auto om op weg te gaan naar Overijssel. Daar gaan zij ruim 200 schapen van de kudde van het Landschap Overijssel scheren. Deze kudde staat op stal bij de Lemelerberg.
Wij arriveren rond 10.00 uur. Dan lopen de eerste schapen er al zonder “jasje” bij. Een heerlijk verfrissend gezicht want in de ochtend is het al boven de 25 graden Celsius. De schaapskudde heeft het afgelopen jaar geen lammeren voorgebracht omdat de schapen in verband met blauwtong niet gedekt zijn. Dat betekent dat we geen wol kunnen krijgen van schapen die voor de eerste keer geschoren worden. Dat is de mooist wol. Niet dat de wol die we nu mee krijgen niet mooi is!
Siep, onze wolwasser en kaarder, zoekt samen met de herders de mooiste vachten uit. De scheerder scheert de hele vacht er vakkundig af, zodat deze helemaal nog aan één stuk is als wij ze overgedragen krijgen.
Tijdens de koffie babbelen we met de herders en de scheerders. Op de herder-app is het krantenartikel dat op Zwolle.nu en in de Swollenear is geplaatst rondgegaan. Het verwerken van de wol is voor deze stoere kerels een ver-van-mijn-bedshow. Anita, de herder die voor ons het aanspreekpunt is, heeft absoluut kennis van wat wij doen. Zij onthaalt ons dan ook met groot enthousiasme ontvangen en feliciteert ons met het behaalde resultaat. Dat de wol van het Landschap Overijssel, van haar schapen die zij met zoveel liefde verzorgt, over de grens is gegaan maakt haar heel blij. Omdat deze wol gered is van de afvalberg maar ook omdat het een mooi product is geworden. Hoed, tas, kraag en kantwerk zijn de eyecatchers van de outfit geworden.
Wij gaan met deze wol verder. We ontwikkelen de tassen verder en mogelijk ook nog een enkele hoed. Edward Otten, de houtkunstenaar en meubelmaker uit Zwolle is betrokken bij het maken van de tassen. Het hout dat wij verwerken in de tassen is van bomen uit de (nabije) omgeving. Dat maakt dat de tas een 100 procent circulair product gaat worden.
En de overige wol? Herder Anita Wichers vertelt: ‘Vorig jaar is onze overtollige wol naar een buurman van ons gegaan, hij heeft het gebruikt als isolatiemateriaal. De overgebleven wol van gisteren (vijf propvolle zakken) gaan naar twee herderinnen van de schaapskudde te Ermelo. Eén van hen was vorig jaar op ons wolfeest en vroeg of zij onze wol kon kopen. Zij hebben er dus ook nuttige plannen mee.’
Nu we weer thuis zijn en de regentonnen vol zitten van de bui van afgelopen nacht, gaan de vachten het water in om gewassen te worden. In de droge dagen die nog gaan komen gebruiken we dat water weer om de planten in de atelier tuin te begieten. Daar zit dan al wat meststof is. Er zit zeker een geurtje aan maar daar hebben we al geen last meer van. Zolang het mooi zonnig weer is kunnen de vachten buiten drogen totdat ze verder verwerkt worden. En zo bewegen we lekker mee met de natuur.
